درس مبانی اخلاق؛ دوری از موضع تهمت

درس مبانی اخلاق

حجت‌الاسلام شیخ جعفر فاضل

اصل چهارم: دوری از موضع تهمت

این اصل، یک اصل عقلانی است؛ چراکه هر انسان عاقلی، این مهم را درمی‌یابد که نباید خود را در معرض تهمت قرار دهد. گاهی می‌بینیم افرادی نقدهایی را به مراجع و بزرگان شاخص شیعه دارند به‌طوی که باعث استفاده ابزاری دشمن از این محتوا می‌شود، در این مواقع نباید نقدها را این‌طور مطرح کرد که آب به آسیاب دشمن ریخته شود و شیعه مورد حمله قرار بگیرد؛ اما بحث علمی محترمانه با شرایط خاص خود مانعی ندارد؛ بلکه اصلا باعث حفظ طراوت شاکله تشیع در طول تاریخ بوده است. باید مراقب باشیم کاری از ما سر نزند که شخصیت ما را زیر سؤال ببرد، گرچه ذات آن کار امری مباح و بدون ایراد باشد.

بزرگان در کتب اخلاقی نوشته‌اند:«اگر در مزرعه‌ای بند کفشت باز شد و صاحب مزرعه از دور تو را تماشا می‌کرد، مبادا خم شوی و در مزرعه بند کفشت را ببندی؛ چراکه ممکن است صاحب مزرعه گمان کند میوه‌ای از مزرعه‌اش دزدیده‌ای».

عده‌ای اعتقاد دارند اگر کسی لباس روحانیت را پوشید، اصلاً زیبندۀ او نیست که آن را گاهی از تن در آورد. البته این تذکر لازم است که بدانیم در هر حالی که هستیم مردم را فراموش نکنیم و مراقب باشیم که این لباس برای ما حجاب نشود به‌طوری خودمان را در میان آن گم کنیم.

همان‌طور که می‌دانید طبق فتاوای مراجع تقلید، سجده بر بقعۀ شریفه اهل بیت(علیهم‌السلام)، اگر برای خدا باشد، ایرادی ندارد. یکی از بزرگان مراجع در این باره می‌فرمایند:«از طرف من بگویید که این کار را نکنند»، و این گفتار برای آن است که باید مراقب باشیم خودمان و شخصیت شیعی‌مان را در معرض تهمت و سوء‌استفاده دشمن قرار ندهیم.

گاهی افرادی فراتر از شخص‌بودن می‌روند و تبدیل به یک شخصیت و نماینده جریانی می‌شوند. باید مراقب باشیم با بدگویی‌های خود به آن‌ها که اتفاقاً در جبهه ما هم می جنگند، آب به آسیاب دشمن نریزیم.

 

مقرر: محسن حسینی

پست‌های هم‌سو

پاسخ دهید