درس مبانی اخلاق استاد فاضل؛ دوری از مراکز گناه

درس مبانی اخلاق

حجت‌الاسلام شیخ جعفر فاضل

اصل پنجم: دوری از مراکز گناه

تعریف مرکز گناه

محلی که «هدف غالب افراد» تجمع‌کننده در آن، گناه باشد و افراد به‌هدف گناه‌کردن در آن مجلس حضور پیدا کنند، حتی اگر عمل خود را گناه ندانند.

پس طبق آنچه گفته شد چنانچه افرادی برای صله رحم مجلسی تشکیل دادند که در ضمن آن هم گناهی صورت گرفت، نمی‌توان آن مجلس را محفل گناه دانست یا وقتی در اتوبوس آهنگ حرامی پخش می‌شود، این مسلم است که افراد در اتوبوس برای گناه‌کردن و گوش‌دادن به آهنگ حرام گرد هم نیامده‌اند، پس نمی‌توان بر آن، حکم مرکز گناه را بار کرد و دوری‌کردن از آن‌ها از مصادیق این اصل به‌شمار نمی‌آید.

چرا پرهیز از مجلس گناه لازم است

لزوم دوری از مرکز گناه دلیل‌های متعددی دارد که به آن‌ها نگاهی گذرا می‌اندازیم:

  1. سیاهی لشکر گناه: اگر باعث سیاهی لشکر گناه شویم، مرتکب گناه شده‌ایم. حتی آنهایی که در لشکر عمر سعد دست به شمشیر نشدند نیز متهم هستند؛
  2. عادی‌شدن گناه: کسی که چندین بار در یک مجلس شراب‌خواری شرکت می‌کند، شراب‌خوردن برای او یک امر عادی می‌شود. در کشورهای خارجی که بی‌حجابی مرسوم است، این برای آن‌ها یک عادت شده و اتفاقاً خود این عادت‌کردن بد است؛ چراکه گناه برای آن‌ها عادی شده و عادی‌شدن گناه خود مسیر را برای ارتکاب آن هموار می‌کند؛
  3. ناطق جلسه: اگر ناطق جلسه از خدا بگوید، ما خدا را عبادت کرده‌ایم و اگر از شیطان بگوید شیطان را عبادت کرده‌ایم؛
  4. خشم خدا: اگر خداوند بر اهل آن مجلس غضب کند، این غضب دامن‌گیر تمام افرادی می‌شود که در آن مجلس حضور دارند؛
  5. تهمت‌خوردن: در جلسات قبل عرض کردیم که مؤمن حق ندارد عنوان مؤمن‌بودن خود را دچار خدشه کند؛
  6. آمادگی برای گناه: در علم روانشناسی گفته می‌شود: اگر اتفاقی برای فردی عادی و تکراری شود، وی را به‌سمت آن اتفاق خواهد برد، ازاین‌رو در روایات بیان شده که نگاه به چهره پدر و مادر عبادت است، نگاه به قرآن، مسجد، علما و… عبادت است؛
  7. آموزش گناه: فضای گناه بسیاری از روش‌های جدید گناه را هم به ما می‌آموزد؛ ازاین‌رو گفته می‌شود که گناه را نباید افشا کرد.

 استثنائات

  • تعطیل‌کردن: یعنی اینکه کسی بتواند با حضور در این مجالس، آن را تعطیل کند، در این صورت حضور او موجه است؛
  • خارج‌کردن: اینکه بتوان فردی را از آن مجلس خارج کرد؛
  • تغییر شکل مجلس: یعنی در ابتدا که در مجلس حضور پیدا کرده، مجلس گناه نبوده و طی زمانی تبدیل به مجلس گناه شده است؛
  • مجبور به حضور باشد؛
  • تقیه؛
  • جلوگیری از مفسدۀ عظیم: شاید فرد نتواند این گناه را متوقف کند؛ اما با حضورش می‌تواند از گناه یا فساد بزرگی جلوگیری کند.

سؤال: مجلسی در آغاز برای گناه ایجاد نشده؛ اما پس از مرور زمانی تبدیل به مجلس گناه می‌شود. وظیفۀ ما چیست؟

جواب: اولاً باید سعی کنیم جلوی آن گناه و انحراف را بگیریم؛ مثلا اگر غیبتی انجام می‌شود، سعی کنیم آن را دفع کنیم؛ اما اگر نتوانستیم از ادامه‌پیداکردن گناه جلوگیری کنیم، باید فضا را ترک کنیم.

نکته: گاهی فردی ۹۸% از حرف‌هایش حق است؛ اما همه این حق‌ها را گفته تا بتواند آن ۲% حرف باطن را در لابه‌لای حق، دفن کند و به خورد مردم بدهد. به مجلسی که چنین سخنرانی داشته باشد، مجلس گناه می‌گویند و باید آن را ترک کرد.

مقرر: محسن حسینی

پست‌های هم‌سو

پاسخ دهید